मृत्यु भएकाहरुको प्रत्येक हप्ता कारणसहितको मृत्युदरको अडिट गर्ने व्यवस्था मिलााउने पनि उहाँले सुझाउनु भएको छ । राम्रो हुँदै गएर अक्सिजन लाउन नपरे पनि १० दिनमा पिसिआर पर्खेका वा दोहोराएर पिसिआर गर्दा फेरी पोजेटिभ आएर घर जान नमान्नेलाई योगा लगायत वैकल्पिक सेन्टरमा राखेर मनोबल बढाउने क्रियाकलाप गर्ने पनि डा. अधिकारी बताउनुहुन्छ । उहाँले लेख्नु भएको छ “त्यसो गर्दा अस्पतालका बेड छिटो खाली हुन सघाउ पुग्छ ।”

मुख्य कुरा यस्तो महामारीमा ज्यान जोखिम मोलेर काम गर्ने स्वास्थयकर्मीहरुलाई हतोत्साहि र मानमर्दन हुने काम कतैबाट हुन नहुने बताउँदै उहाँले लेख्नु भएको छ “सकिन्छ जोखिम भत्ता लगायत बीमा सहितको राहत प्याकेज राख्ने ।”

डा. अधिकारीले यी सुझावहरु धेरै ठाउँमा राखेरको र छिटो कार्यान्वयन हुनेमा आफू विश्वस्त रहेको समेत उल्लेख गर्नुभएको छ ।

सुझावसँगै उहाँले अस्पतालहरुको अवस्थाबारे पनि चित्रण गर्नुभएको छ । जटिल खालका कोरोना संक्रमित बढ्दै गएपछि भरतपुर भरतपुरले थप शैयाको व्यवस्था गरी १४५ बाट २०० पु¥याउने तयारी गरेको उहाँले उल्लेख गर्नुभएको छ । भरतपुर अस्पताल विकास समितिका अध्यक्ष समेत रहनु भएको डा अधिकारी लेख्नुहुन्छ “कोभिडको पहिलो लहरपछि करिबकरिब खाली भइसकेपछि पुनः पहिलेकै सेवामा फर्कन थालेको भरतपुर अस्पतालमा आइसियूसहित शैया बढाउनुपर्ने बाध्यता छ । चितवन बाहिरबाट पनि दैनिक एकसय जनाको फोन आइसियूसहितको शैया खाली छ कि छैन ? भनेर आउने गरेको छ ।” विशेष गरेर बाँके, दाङ, सल्यान, प्युठान, रुपन्देही, मकवानपुर र पर्सा लगायतका २२ जिल्लाबाट फोन आईरहेको उहाँको भनाई छ ।

उहाँले भन्नुभएको छ “शतप्रतिशत शैया भरिएका छन् र खाली हुन कि त बिरामीको मृत्यु हुनुप-यो, कि त बिरामी ठीक हुनुप-यो ।” बिरामीका आफन्तले सोधे पनि निरुत्तर हुन बाध्य भएको उल्लेख गर्दै उहाँले “त्यति टाढाबाट ल्याउन बेड खाली छ भनियो भने आधा घन्टामा नजिकका तीन एम्बुलेन्स बेड ढुकेर अस्पतालको गेटमा पहिल्यै हुन्छन्, कसरी खाली छ भन्नू ।” अन्धाधुन्ध ल्याउन भने पनि बाटोमै बिचल्ली वा आएर अलपत्र पर्ने अवस्था रहेको उल्लेख गर्दै उहाँले लेख्नुभएको छ “सेवा र क्षमता बढाऔँ अक्सिजन पहिलाभन्दा ६ गुना माग बढ्यो । तर पाउने स्रोत उही छ । त्यसले गर्दा समस्या सिर्जना भएको छ ।”

पछिल्लो समय एउटै परिवारको सदस्य पनि एक जना आइसियूमा एकजना एचडियूमा एकजना जनरल बेडमा र एकजना घरमा अक्सिजन लिएर बसिरहेको अवस्था रहेको चित्र प्रस्तुत गर्दै उहाँले लेख्नु भएको छ “घरको एउटा सदस्यको मृत्यु हुन्छ, अर्को त्यही रोगले भर्ना भएको सदस्यलाई कसरी भन्नू ? दर्दनाक पीडा छ ।”