‘अहिलेसम्म उपचारमा १५ देखि २० लाख रूपैयाँ खर्च भएको अनुमान गरेकी छु, तर ठ्याक्कै हिसाब भने राखेकी छैन’, उनले भनिन्, ‘श्रीमान्ले विदेशमा बसेर कमाएको पैसाले मात्रै उपचार सम्भव नहुने हुँदा दायाँबायाँ ऋणधन गरेर उपचार खर्च चलाउँदै आएकी छु ।’

घरको आर्थिक अवस्था कमजोर भएपछि वडाबाट पनि केही दिनअघि नगद सात हजार रूपैयाँ सहयोग पाएको उनले बताइन् ।

लकडाउनका कारण सवारीसाधन नचल्दा उनको डायलासिस गर्नका लागि वडाले नै सवारीसाधनको व्यवस्था मिलाइदिएको थियो । ‘सम्पत्तिको नाममा जम्मा एक कट्ठा जमिन छ, त्यो पनि चार दाजुभाइ छन्, भागै लगाउने हो भने पनि कति नै पो हुन्छ र !’ कमलाका छिमेकी दयानिधि बजगाईंले भने, ‘अधियाँपात गरेर खाइरहने मान्छे आफैँ थला परेपछि ठूलो समस्यामा छिन् ।’

उनका अनुसार कमलाले अहिलेसम्म वडाले दिएको सात हजारबाहेक शनिबारकै सहयोग नै सबैभन्दा ठूलो र पहिलो सहयोग पाएकी हुन् । श्रीमतीको उपचारका लागि खाडीमा पसिना बगाइरहेका कमलाका श्रीमान्को पनि कोरोना कहरका कारण काम रोकिएकोले थप समस्यामा परेको उनले सुनाए ।