एमाले अहिले आन्तरिक र बाह्य दुवै मोर्चाबाट कठोर दबाब झेलिरहेको संवेदनशील घडीमा वरिष्ठ उपाध्यक्ष ईश्वर पोखरेलद्वारा जारी गरिएको विज्ञप्तिले पार्टी भित्र अनावश्यक तरंग, प्रतिस्पर्धा र द्वन्द्वको वातावरण सिर्जना गरेको छ। पार्टी चुनावतिर अघि बढ्दैछ, राष्ट्रिय राजनीति निर्णायक मोडमा छ, विदेशी–स्वदेशी शक्तिहरू एमाले र अध्यक्ष ओलीमाथि निरन्तर प्रहार गरिरहेका छन्। यस्तो अवस्थामा प्रतिस्पर्धा होइन, नेतृत्वको स्थिरता पार्टीलाई मजबुत बनाउने बाटो हो? अनेक प्रपोगाण्डा गरेर कमजोर बनाउने अर्को चक्र नबनोस ?

आजको प्रश्न “कसले नेतृत्व दाबि गर्छ?” होइन—“कसले पार्टी बचाउन सक्छ?” हो। वर्तमान राष्ट्रिय परिस्थिति, भू–राजनीतिक उतारचढाव र एमाले माथिको योजनाबद्ध प्रहारले स्पष्ट देखाइदिएको छ। पार्टीलाई अहिले मजबुत संगठन, सही कार्य दिशा र जुझारु सशक्त क्रान्तिकारी पंक्ति चाहिन्छ, जुन के पी ओलीकै दृढ नेतृत्वमा सम्भव छ।

एमालेभित्र बाहिरी आक्रमण रोक्न चाहिने कुरा प्रतिस्पर्धा एकता, अनुशासन र संगठनको दृढता बाट मात्र संभब हुन्छ। पोखरेलजस्ता नेता एमालेका सम्पत्ति हुन्, तर संवेदनशील घडीमा नेतृत्व बदल्ने होइन, नेतृत्वलाई कसिलो बनाउने समय हो। पार्टी, देश र कार्यकर्ताको चाहना स्पष्ट छ—स्थिर एमाले, एकजुट एमाले, ओली नेतृत्वमा संगठित एमाले।

यदि योगदान गर्न सकिन्छ भने निसर्त एकता । यदि सकिँदैन भने सहर्ष विदाई। नै इश्वर पोख्रेलको निमित्त सही बिकल्प हो । किनकि व्यक्तिगत आकांक्षा कहिल्यै पार्टीभन्दा ठूलो हुन सक्दैन, र पार्टी कहिल्यै देशभन्दा ठूलो हुन सक्दैन । राष्ट्रिय शक्ति निर्माणको आधार ओली नेतृत्वमा एकजुट एमाले हो । पार्टी बलियोहोस्, देश बलियोहोस् — यही कार्यकर्ताको चाहना, यही समयको माग हो । अध्यक्ष के पी शर्मा ओलीमा समाहित हुँदै उहाँकै पहल र ब्यबस्थापनमा देश कम्युनिष्ट आन्दोलन र नेकपा एमाले बलियो बनाउन सकिन्छ्।