जताततै देखिने भएकाले गैंडालाई छल्दै भैंसी चराउने बानी हामीलाई परिसकेको छ,’ टकबहादुरले भने, ‘भैंसी पालेर परिवार चलाउन खोज्दा बाघ र गोहीसँग चाहिँ सिँगौरी नै खेल्नुपर्‍यो।’ केही परको अरूणखेला, तमासपुर क्षेत्रमा बाघ देखेका उनले आफूले वर्षौंदेखि भैंसी चराउने गरेको क्षेत्रमा भने पहिलो पटक देखेका थिए। त्यही पहिलो बाघले उनलाई घाइते बनायो। माघ १ गते अस्पतालबाट छुट्टी पाउने आशामा छन् उनी। अस्पतालको बसाइमा पनि उनलाई सबैभन्दा ठूलो चिन्ता तिनै भैंसीको छ। तिनीहरूलाई खुवाउने पराल छैन, जंगल नलगी सुखै छैन। अहिले जहानले दिउँसो फुकाएर छाडिदिने गरेका छन् रे, साथीहरूले धपाएर घरसम्म ल्याइदिँदा रहेछन्,’ टकबहादुरले सुनाए, ‘फेरि पनि गर्ने काम त उही हो। भैंसी नचराई त सुखै छैन।’

चितवन राष्ट्रिय निकुञ्जको मध्यवर्ती क्षेत्र नजिकै छ उनको घर।उनीमात्रै नभएर गाउँका धेरैले बस्तुभाउ चराउने, घाँस, दाउरा ल्याउने ठाउँ नै मध्यवर्ती क्षेत्रको जंगल हो। चितवन राष्ट्रिय निकुञ्जका सूचना अधिकारी गणेशप्रसाद तिवारीले निकुञ्जको कोर क्षेत्रबाहेकका ठाउँमा वन्यजन्तुको आक्रमणमा परेर घाइते भएकाहरूलाई सरकारले क्षतिपूर्ति दिन्छ। टकबहादुरको परिवारले अहिले आफ्नै खर्चमा उनको उपचार गराइराखेको छ। घाइते भएपछि तुरून्त उपचार सुरू गर्दा बाहेकको हकमा सरकारी अस्पतालमा उपचार गर्दाको खर्च सम्बन्धित अस्पतालको सिफारिसमा नेपाल सरकारले व्यहोर्छ,’ तिवारीले भने।

बाघको आक्रमणबाट नवलपुरकै दुम्कीबासमा मंसिर ११ गते वन हेरालु र पुस १६ गते साग टिप्न घर नजिकैको जंगल गएकी मध्यविन्दु नगरपालिका–१२ की एक महिलाको मृत्यु भएको थियो।आक्रमण बढ्न थालेपछि उक्त क्षेत्रमा चितवन निकुञ्जले नरभक्षी बाघलाई नियन्त्रणमा लिन हात्तीसहितको प्राविधिक टोली खटाएको थियो। – सेताेपाटीबाट